in de pers

Niet alle gaten in het verhaal zijn logisch verklaard, wat bij deze film uitzonderlijk niet stoort, wegens de humor, muziek en prachtige beelden. In een tijd dat miljoenen worden besteed aan digitale effecten om fantasiewerelden er zo realistisch mogelijk uit te laten zien, gaat Rosto voor de ongebreidelde verbeelding. Het is prachtig hoe hij met zand wolken maakt, of luchtopnamen van wuivende boomkruinen gebruikt, en die lijmt aan de animatiepersonages.

'The Monster of Nix' is ook nog een musical, met muziek van Rosto gespeeld door het Metropole Orkest. Niet de meezingers die u snel in de Capitole zult horen dus, maar wel beklijvend. Vooral als ze worden gezongen door de geheimzinnige Amerikaanse cultgroep The Residents, die hier als Grieks koor fungeren. Met zijn vorige films heeft Rosto ook genoeg fans verzameld om Tom Waits en Terry Gilliam bereid te vinden de stemmen in te spreken.

De film duurt maar een halfuur, maar het is geen filmpje van niks; u krijgt er als voorprogramma 'Peter en de wolf' bij, de animatieversie van Prokofievs sprookje die een Oscar voor de beste animatiekortfilm won. Kinderen die ondertitels kunnen lezen, liefhebbers van vernieuwende animatie, fans van Tom Waits en muziekfans allerhande weten waarheen, maar we raden de dubbelaffiche aan voor iedereen die nieuwsgierig is en mooie beelden kan waarderen. DE STANDAARD

je oordeel