Het gaat niet zo goed met Ema. Samen met haar man, choreograaf Gastón (een pruilerige Gael García Bernal) adopteerde ze een zoon, Polo. De twee konden de zorg voor de Colombiaanse jongen echter niet aan, en zagen zich verplicht om Polo terug af te staan. Nu wordt ze verteerd door … Schuld? Gemis? Een onvervulde moederwens? Een diepgeworteld gevoel van schaamte? Ema blijft ondoorgrondelijk.

 

Haar huwelijk verkruimelt en ook de verwrongen relatie tussen het koppel en de andere dansers in hun experimentele compagnie wordt steeds chaotischer. Maar Ema is vastberaden om haar familie te redden: ze wil haar zoon terug, ondanks enkele zeer verontrustende voorvallen: haar zus eindigt met een verbrand gezicht in het ziekenhuis, een kat wordt teruggevonden in de diepvries.

Larraín levert met ‘Ema’ een waanzinnig portret van een vurige artieste op zoek naar haar plaats in haar gezin, bijgestaan door bevreemdende choreografieën en een uitstekende score van Nicolas Jaar. 

Vanaf 12 augustus in onze zalen.