Hij startte in 1967 een opvangnetwerk in de Cévennes in Zuid-Frankrijk voor kinderen met een complexe, vaak autistische problematiek. Experiment stond er centraal: zonder gebruik te maken van gesproken taal creëerde hij een kleine samenleving die in schril contrast stond met het instellingsleven. Therapeuten werden vervangen door ongeschoolde sociaal werkers, en isolatie in gebouwen door het samenleven in de natuur. Deligny creëerde een omgeving waarin taal plaats maakte voor visuele middelen zoals het tekenen van kaarten, fotografie en film. Die werden gebruikt om de gebaren, de betekenisverlening en de zwerftochten van de kinderen te leren begrijpen. Kinderen moesten zich volgens hen niet aanpassen aan de maatschappelijke norm, maar moesten vooral de kans krijgen om zelf tot initiatieven te komen.

OP HET PROGRAMMA