In haar werk ondergraaft ze conventies rond moraal, vrouwelijkheid en narratie, vaak met een speelse maar bijtende ironie.
'Daisies' is haar meest iconische film en was bij verschijnen meteen controversieel omwille van zijn radicale vorm en maatschappijkritiek. De film volgt twee jonge vrouwen, beiden Marie genaamd, die besluiten dat de wereld verdorven is en zich daar zonder scrupules naar gedragen. Wat volgt is een explosie van scènes waarin structuur, logica en continuïteit plaatsmaken voor spel, destructie en exces.
Chytilová combineert montage-experimenten, abrupte kleurwissels, collages en visuele gags tot een film die voortdurend van gedaante verandert en elke verwachting ondermijnt.
Met zijn grillige ritme, absurde humor en visuele inventiviteit wordt Daisies een compromisloze aanval op orde en conformisme. Tegelijk stelt de film scherpe vragen over consumptie, vrijheid en vrouwelijke autonomie, zonder ooit te vervallen in eenduidige antwoorden.