Amel, een lerares, heeft het over verloren illusies en ziet geen toekomst meer voor haar land. Daarom spoort ze hun zoon aan om in Europa verder te studeren. Samir, een dokter die clandestien abortussen uitvoert, wil dit niet. Hij probeert haar te overtuigen om te blijven geloven in een positieve toekomst voor hun land.

Intussen zwerft hun zoon Fahim doelloos rond in de straten van de hoofdstad. Samen met Feriel, een meisje dat bij haar vader woont en Reda, een jongen die droomt van mystiek. Ze doden hun tijd met drugs en alcohol en luisteren naar Taqwamuziek. Het is hun vorm van protest en verzet. De burgeroorlog is voor hen iets uit het verleden.

Met een oneindige tederheid en empathie voor haar personages en met een sterke sensuele cameravoering is deze debuutfilm van de jonge Sofia Djama een treffend onderzoek naar de wonden uit het verleden van Algerije. Tegelijk is haar film ook een pakkend eerbetoon aan allen die vechten tegen een extremistisch systeem of tegen religieus fundamentalisme.

donderdag 10 mei
Wil je weten of deze film hierna nog vertoond wordt? Op maandagavond vanaf 18u kan je het programma raadplegen voor de komende speelweek.